P>Merck, dat buiten Amerika MSD heet, besloot het plan voor het ontslag van ruim tweeduizend werknemers in de vestigingen in Oss, Boxmeer en Apel¬doorn in de ijskast te zetten. Door de afspraak met de or, vakbonden en raad van commissarissen om tot 31 december te zoeken naar alternatieven, hoefde de zitting voor de Ondernemingskamer te elfder ure niet door te gaan. De or had de procedure ingesteld omdat er geen adviesaanvraag was ingediend, terwijl het hoofdkantoor wel al de sluiting had aangekondigd van de onderzoeksafdeling (1.000 werknemers) bij Organon en een derde deel van de geneesmiddelenfabriek en ondersteunende diensten (1.175 werknemers). Ook de Nederlandse directie had als mede-eigenaar van Organon steken laten vallen. Die had als uitvoerder van het dagelijks beleid niet klakkeloos het besluit tot sluiting mogen overnemen, maar had eerst de or om advies moeten vragen. Door dit station te passeren, kon de or slechts adviseren over de uitvoering van het sluitingsplan.</P><P>’Invloed achteraf over een voldongen feit staat gelijk aan nul invloed’, constateert or-voorzitter Nicole van Straten. ‘Het aanvechten bij de Ondernemingskamer was voor de or dan ook de enig begaanbare weg. Dat Merck het zo ver niet heeft laten komen en open wil staan voor andere oplossingen, is voor het personeel een geweldige opsteker. Alle opties staan open en worden besproken.’ Daar komt volgens Irene de Brouwer bij dat Merck zijn plannen niet kan uitvoeren zonder toestemming van de raad van commissarissen (rvc). Die had de op 8 juli aangekondigde ontslagplannen afgekeurd en vastgesteld dat de Nederlandse directie verzuimd had de wettelijke procedures op het gebied van medezeggenschap te volgen. </P><P>De or kreeg op die dag van de Nederlandse directie een presentatie over een zogeheten in de VS genomen strategische beslissing. Er zou in september nog een adviesaanvraag volgen, werd gezegd. Een uur later werd het personeel geïnformeerd. Iedereen was sprakeloos.’ </P><P>Protestacties van de or van Organon en de vakbonden tegen de ontslagplannen trokken veel publiciteit en hadden een louterend psychologisch effect. Door alles en iedereen te mobiliseren, wilde de or duidelijk maken dat het nog lang geen gelopen race was. De gang naar de Ondernemingskamer was niet zozeer gericht op het binnenhalen van juridisch gelijk, maar om met Merck aan tafel te komen voor een goede afweging van belangen. Ook werkgelegenheidsbelangen vallen daaronder. </P><P>De or is met twee leden vertegenwoordigd in een adviesgroep met directie, rvc en vakbonden die alternatieven voor de toekomst onderzoekt. Volgens De Brouwer is dat voor een or een unieke positie. Uiterlijk 31 december moet er in Oss een businessplan liggen. Lukt dat niet, dan kunnen partijen terugvallen op hun oude posities: het aangekondigde ontslagplan waarvoor de adviesprocedures doorlopen moeten worden. </P>