Het management van een internationaal bedrijf lichtte het Beperkt Comité (BC) in over de plannen het bedrijf in Spanje te verkopen en een deel van de productie over te hevelen naar Duitsland. Ook de Nederlandse cor was ingelicht. Dat hoefde op zich niet, maar het was toch een grote stap met gevolgen. De cor zou de informatie binnenskamers houden, daar kon de manager op vertrouwen, want geheimhouding is goed geregeld in de WOR.
De openheid in het BC gaf wel problemen met een Duitser. Die lichtte na terugkomst onmiddellijk zijn collega’s van de Betriebsrat in. Een dag later stond de voorzitter daarvan op de stoep bij de Duitse directie. Hij vroeg of dat verhaal klopte en waarom hij dat via het Nederlandse hoofdkantoor had moeten vernemen. De Duitse directeur bevestigde de plannen. Hij was er niet gelukkig mee dat het Nederlandse hoofdbestuur er nu al – zij het vertrouwelijk – bekendheid aan had gegeven.
Dat leverde een herhaling van een oude discussie op. Het management van het internationale bedrijf heeft de Duitse directie herhaaldelijk verzocht niet tot het laatste moment te wachten voor ze in¬formatie aan de Betriebsrat geeft. Maar zij zeggen dat ze dat juist niet vroeg doen omdat de leden er dan met elkaar over gaan praten.
Het Duitse BC-lid werd na jaren opgevolgd door een andere Duitse vertegenwoordigster. En wat schetst de verbazing van de Nederlandse manager? Na een jaar deed zich hetzelfde probleem voor: ondanks de afspraak gaf ze vertrouwelijke informatie aan de Betriebsrat door.
En dan lijkt het of de sporen groeven worden. Niet dat de informatie op straat of in de krant terechtkwam, maar vertrouwelijke informatie doorgeven frustreert wel de onderlinge verhoudingen. De Nederlanders denken: afspraken worden niet nagekomen, Duitsers zijn niet betrouwbaar. En andersom gaf een Duits BC-lid aan het vreemd te vinden dat Nederlandse collega’s er genoegen mee nemen dat ze bij een overname of een grensoverschrijdende reorganisatie vooraf weinig informatie krijgen en zich erbij neerleggen de informatie die ze ter vergadering krijgen voor zich te houden. Hoe kom je tot je standpunt als je niet in staat wordt gesteld te overleggen met je collega’s, vond hij.
De Duitser en de Nederlander houden zich beiden aan de wet. In Nederland is het bewaken van vertrouwelijke informatie een individuele plicht. In Duitsland is de geheimhouding van vertrouwelijke informatie een collectieve plicht. Vertrouwelijke informatie moet wel binnen de Betriebsrat besproken worden, maar mag niet naar buiten worden gebracht.
Het is wikken en wegen waar de medezeggenschap per saldo het meest mee gediend is. Een discussie hierover in de Eor kan voorkomen dat de persoonlijke verhoudingen door verschillen in opvattingen gefrustreerd worden.
