Een werknemer, een dakdekker, is in 2002 en 2003 enige tijd als uitzendkracht tewerkgesteld bij de werkgever.
Op 12 maart 2003 is de werknemer samen met een collega werkzaam bij een loods in Helmond. Aan het eind van de dag valt de werknemer tijdens of na het opruimen van de werktuigen en gereedschappen door het golfplaten dak van de loods. Hij komt zo’n 8 meter lager op een betonnen vloer terecht. De precieze toedracht van het ongeval komt niet vast te staan. Wel is duidelijk dat de werknemer op dat moment geen beveiligingsmiddelen draagt.
De werknemer heeft ernstig lichamelijk letsel en stelt op grond van art. 7:658 lid 4 BW de werkgever aansprakelijk voor de schade. De werkgever wijst de aansprakelijkheid af. De werknemer stapt vervolgens naar de kantonrechter, maar deze wijst de vordering af. Ook in hoger beroep vangt de werknemer bot. Uiteindelijk gaat hij in cassatie bij de Hoge Raad, die zich uitspreekt over de vraag hoe ver de zorgplicht van de werkgever in dit verband reikt.
Oordeel Hoge Raad
De Hoge Raad overweegt dat artikel 7:658 lid 4 BW de werkgever van aansprakelijkheid ontslaat indien hij aantoont dat hij zijn zorgplicht is nagekomen. Kort gezegd houdt dit in dat de werkgever alle maatregelen moet nemen die redelijkerwijs nodig zijn om te voorkomen dat de werknemer in de uitoefening van zijn functie schade lijdt. De werkgever is niet aansprakelijk als hij kan aantonen dat de schade in belangrijke mate het gevolg is van opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer. Volgens de Hoge Raad kan de werkgever ook aan zijn zorgplicht hebben voldaan als hij er niet in slaagt te bewijzen dat de schade in belangrijke mate het gevolg is geweest van opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer. Hieruit volgt dat ook in gevallen waarin het gaat om veiligheidsvoorzieningen, zoals in dit geval veiligheidsgordels die de werknemer zelf moet toepassen, de werkgever niet aansprakelijk is indien hij aantoont dat hij de veiligheidsmaatregelen heeft genomen en de veiligheidsinstructies heeft gegeven die van hem gevergd konden worden. Er hoeft dus geen sprake te zijn van opzet of bewuste roekeloosheid aan de kant van de werknemer om als werkgever onder aansprakelijkheid uit te komen.
Conclusie
De Hoge Raad hecht in deze zaak belang aan de eigen verantwoordelijkheid van de werknemer. Er mag met andere woorden best wat verwacht worden van werknemers.
De zorgplicht van de werkgever, die over het algemeen behoorlijk ver gaat, heeft dus grenzen.
Hoge Raad, 24 juni 2011
Auteur: Chris Nekeman
Meer interessante en relevante jurisprudentie vind je in Rechtspraak voor Medezeggenschap.
