Een werknemer werkt sinds 1 april 2014 als monteur zonweringen en rolluiken. Naast de montage en installatie van zonweringen, rolluiken en aanverwante producten doet hij ook de reparatie en het onderhoud van deze producten. Daarnaast geeft hij leiding aan hulpmonteurs en administreert hij de werkzaamheden.

Pees gescheurd bij markiezen sjouwen 

Op 14 april 2020 krijgen de werknemer en een collega de opdracht om acht markiezen te bevestigen aan de gevel van een boerderij. Daartoe moeten de twee de markiezen, die ieder 19,2 kilo wegen, uit een schuur halen en ongeveer 70 meter over oneffen terrein dragen.  

Bij het handmatig verplaatsen van een van de markiezen voelt de werknemer een hevige pijnscheut in zijn linkerarm. Hij stopt meteen met het werk, meldt zich ziek en bezoekt zijn huisarts. Die verwijst hem door naar het ziekenhuis. Daar luidt de diagnose: een bicepspeesruptuur. Een operatie volgt.  

Werknemer stelt werkgever aansprakelijk 

De werknemer stelt de werkgever aansprakelijk voor de gevolgen van het bedrijfsongeval. De werkgever stuurt de aansprakelijkheidstelling door aan de aansprakelijkheidsverzekeraar. Zowel werkgever als verzekeraar wijzen aansprakelijkheid af. In opdracht van beide vindt een onderzoek plaats naar de oorzaak van het bedrijfsongeval, een zogenoemd toedrachtsonderzoek.

De werknemer verzoekt de kantonrechter te bepalen dat de (voormalig) werkgever aansprakelijk is voor de door hem geleden schade door het bedrijfsongeval op 14 april 2020.

Kantonrechter: tillen hoort bij functie 

De kantonrechter oordeelt als volgt. Vaststaat dat de functie van monteur in dienst van de werkgever met zich meebrengt dat zonwerend materiaal naar de plaats van montage moet worden gebracht. Vaak moet die ook op hoogte worden gemonteerd. Dit betekent veel tilwerkzaamheden.

Of en in hoeverre de risico's van deze tilwerkzaamheden via een risico-inventarisatie & -evaluatie (RI&E) in kaart zijn gebracht, kan de kantonrechter niet vaststellen. De werkgever heeft namelijk de in 2001 opgestelde en sindsdien bijgehouden RI&E niet in het geding ingebracht. Ook licht de werkgever niet toe welke bevindingen daaruit zijn voortgekomen. Noch welke (eventuele) preventieve maatregelen hij heeft getroffen ter beperking van de risico's.

Maar werkgever verzuimt instructies te geven

De kantonrechter oordeelt dat van de werkgever mag worden verwacht dat die de werknemer – hoewel ervaren en gecertificeerd – instructies geeft over hoe hij de markiezen had moeten verplaatsen. Bijvoorbeeld door de markiezen samen met zijn collega te tillen. Of door gebruik te maken van mechanische hulpmiddelen.

Door deze instructies na te laten heeft de werkgever de wijze van verplaatsing aan de beoordeling van de werknemer (en zijn collega) gelaten. Daarmee heeft de werkgever onvoldoende invulling gegeven aan zijn zorgplicht op grond van artikel 7:658 BW.

Daarmee is de werkgever aansprakelijk voor de door de werknemer geleden schade. Die is het gevolg van het bedrijfsongeval dat hem op 14 april 2020 is overkomen. Daarom is de verzekeraar gehouden de volledig geleden en nog te lijden materiele en immateriële schade van de werknemer te vergoeden.

Let op 

• Er is geen wettelijke bepaling voor het maximaal aantal kilo’s dat een werknemer mag tillen. De last mag echter geen risico's opleveren voor de veiligheid en gezondheid van de werknemer.
• De risico' van tillen en dragen moeten in de risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) staan. Maatregelen om die risico's tegen te gaan of te minimaliseren horen thuis in een plan van aanpak.
• Als veilige bovengrens voor tillen geldt 23 kilo, uitgaande van ideale tilomstandigheden. Er zijn echter omstandigheden die een (sterk) drukkend effect hebben op het veilige maximumtilgewicht. Denk aan tilfrequentie, afstand van verplaatsing, de hoogte vanaf de vloer/grond, de verplaatsing en draaiing van het lichaam bij het tillen en de afmetingen en de hanteerbaarheid van het object.

Bron: Kantonrechter Groningen, 11 oktober 2022 – ECLI:NL:RBNNE:2022:5319  (publicatiedatum 20 augustus 2025)