Mijn ervaring is dat er altijd te laat wordt begonnen met die voorbereidingen. De commissie moet materiaal aanschaffen voor kandidatenlijsten, uitnodigingen om te komen stemmen en stembiljetten, etc.. Wanneer hier een standaard uitvoering voor wordt gekozen voor alle ondernemingsraden binnen de onderneming, dan hoeven alleen de namen e.d. maar door de drukker worden aangepast. Dan scheelt toch snel een paar duiten.

Het opstellen van een draaiboek maakt het organiseren van verkiezingen een stuk makkelijker. Noteer alles waar je tegen aan loopt en over 3 of 4 jaar (al naar gelang de zittingtermijn) haal je het uit de kast (lees computer) en je kunt zo weer verder gaan. Let wel, data moeten dan wel worden aangepast.

Ook de vakantieperiodes zijn van belang, omdat stemgerechtigden moeten kunnen zien of ze in het kiesregister vermeld staan. Kandidaatstelling , vakorganisaties inlichten, vrije lijsten inlichten, controleren van de ingediende kandidatenlijsten enz.. Allemaal onderwerpen die door de verkiezingscommissie moeten worden nagekeken. Bij grote ondernemingen is dat een hele klus.

Binnen ondernemingen vinden ook nog vaak mutaties plaats. Wanneer er sprake is van meerdere ondernemingsraden, is het zaak om interne mutaties goed bij te houden. Uitschrijven uit het ene kiesregister en inschrijven in het andere. Maar al te vaak heb ik meegemaakt dat hier sprake was van enig laconiek gedrag. Dat mensen mede daardoor bij het verkeerde stembureau stonden was dan het gevolg.

Vaak wordt vergeten dat slechts één medewerker de verkiezingen ongeldig kan laten verklaren (bijv. als hij kan bewijzen dat hij ten onrechte niet heeft kunnen stemmen). Dan zijn de rapen gaar. Dit kan verstrekkende gevolgen hebben wanneer er binnen die onderneming ook nog sprake is van een Centrale Ondernemingsraad. De getrapte samenstelling van die Centrale Ondernemingsraad kan dan ook niet plaatsvinden met alle gevolgen van dien. Medewerkers die zich niet meer kandidaat hebben gesteld worden dan geacht te blijven zitten. Termijnen moeten opnieuw in acht worden genomen bij het organiseren van nieuwe verkiezingen. Het hele “circus” begint dan opnieuw. Dit wil toch niemand op zijn geweten hebben.

Daarom is het zaak om serieuze kandidaten te hebben voor de verkiezingscommissie. Hoe zorgvuldiger er mee wordt omgegaan, des te leuker is het om te doen. Ik heb vanaf 1984 elke drie jaar in de verkiezingscommissie gezeten, en denk er nog steeds met veel plezier aan terug.